Pierwsza Pomoc

CZY SZKOLENIE Z I POMOCY JEST KONIECZNE/ OBOWIĄZKOWE?

Tak szkolenia pierwszej pomocy są obowiązkowe.
Pracodawca ma obowiązek zapewnić sprzęt do pierwszej pomocy (apteczki, punkt pierwszej pomocy itp.) oraz wyznaczyć osoby do udzielania pierwszej pomocy na terenie zakładu pracy. Na pracodawcy spoczywa również obowiązek przeprowadzenia szkolenia pierwszej pomocy dla pracowników którzy zostali wyznaczeni do udzielania pierwszej pomocy. Warto zadbać również o to, aby te szkolenia były przeprowadzone na odpowiednim poziome. Gdzie kursanci mają możliwość sprawdzić w formie ćwiczeń swoją wiedzę. A nie będzie to tylko sucha teoria i prowadzący który czyta słowo w słowo tekst ze slajdów lub płytka z filmikiem kupiona przez internet. Może spełnisz obowiązek, ale takie szkolenie to strata pieniędzy i czasu. Jeśli już firma wydaję pieniądze na szkolenie to niech to będą szkolenia, które mogą przynieść korzyść firmie…

 

DLA KOGO SZKOLENIA Z I POMOCY SĄ WYMAGANE PRZEZ PRAWO?

 

Każdy nauczyciel powinien być przeszkolony w zakresie udzielania pierwszej pomocy tak, aby w razie wypadku wyeliminować czynniki zagrażające życiu dziecka przed dotarciem fachowej pomocy medycznej (§ 21 rozporządzenia MENiS z 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach).

Obowiązek zorganizowania w szkole przeszkolenia w zakresie udzielania pierwszej pomocy spoczywa na dyrektorze szkoły, który zgodnie z § 2 cytowanego rozporządzenia zapewnia bezpieczne i higieniczne warunki pobytu w szkole lub placówce, a także bezpieczne i higieniczne warunki uczestnictwa w zajęciach organizowanych przez szkołę lub placówkę poza obiektami należącymi do tych jednostek

Art. 209, 1. Kodeks pracy:

§ 1. „Pracodawca jest obowiązany:
1) zapewnić środki niezbędne do udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach,
zwalczania pożarów i ewakuacji pracowników,
2) wyznaczyć pracowników do:
a) udzielania pierwszej pomocy,
b) wykonywania działań w zakresie zwalczania pożarów i ewakuacji pracowników,
3) zapewnić łączność ze służbami zewnętrznymi wyspecjalizowanymi w szczególności w
zakresie udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach, ratownictwa medycznego oraz ochrony przeciwpożarowej.”
§ 2. „Działania, o których mowa w § 1, powinny być dostosowane do rodzaju i zakresu
prowadzonej działalności, liczby zatrudnionych pracowników i innych osób przebywających na
terenie zakładu pracy oraz rodzaju i poziomu występujących zagrożeń.”
§ 3. „Liczba pracowników, o których mowa w § 1 pkt 2, ich szkolenie oraz wyposażenie
powinny uwzględniać rodzaj i poziom występujących zagrożeń.”
§ 4. „W przypadku zatrudniania przez pracodawcę wyłącznie pracowników młodocianych lub niepełnosprawnych – działania, o których mowa w § 1 pkt 2, może wykonywać sam pracodawca. Przepis § 3 stosuje się odpowiednio.”

Art. 162 Kodeksu Karnego:

§1. „Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

§2.” Nie popełnia przestępstwa, kto nie udziela pomocy, do której jest konieczne poddanie się zabiegowi lekarskiemu albo w warunkach, w których możliwa jest niezwłoczna pomoc ze strony instytucji lub osoby do tego powołanej.”

Prawo o Ruchu Drogowym, Ustawa z dnia 20 czerwca 1997r.:

Art. 44. 1.” Kierujący pojazdem w razie uczestniczenia w wypadku drogowym jest obowiązany:
1) zatrzymać pojazd, nie powodując przy tym zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego,
2) przedsięwziąć odpowiednie środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa ruchu w miejscu wypadku,
3) niezwłocznie usunąć pojazd z miejsca wypadku, aby nie powodował zagrożenia lub tamowania ruchu, jeżeli nie ma
zabitego lub rannego,
4) podać swoje dane personalne, dane personalne właściciela lub posiadacza pojazdu oraz dane dotyczące zakładu
ubezpieczeń, z którym zawarta jest umowa obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, na żądanie osoby uczestniczącej w wypadku.”
Art. 44. 2. „Jeżeli w wypadku jest zabity lub ranny, kierujący pojazdem jest obowiązany ponadto:
1) udzielić niezbędnej pomocy ofiarom wypadku oraz wezwać pogotowie ratunkowe i Policję,
2) nie podejmować czynności, które mogłyby utrudnić ustalenie przebiegu wypadku,
3) pozostać na miejscu wypadku, a jeżeli wezwanie pogotowia lub Policji wymaga oddalenia się – niezwłocznie
powrócić na to miejsce.
Art. 44. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do innych osób uczestniczących w wypadku.”